The Voice of Ierland – verdeling landenspeech JURI

Door Frouke van Dam

“Geacht presidium, mede-parlementariërs en overige aanwezigen.” Deze zin stond vandaag centraal in Utrecht. De zin waar alle parlementariërs al maanden over dromen. De zin waar elke speech mee dient te beginnen. De zin waarmee een parlementariër zich kan laten zien. Dus ook de zin waar ze vandaag in Utrecht om streden.

Het leek een ware talentenjacht. Elke belangstellende mocht in twee minuten laten zien waarom hij of zij de beste persoon was voor de landenspeech. In deze speech stelt een gedelegeerde het vertegenwoordigde land voor en wordt verteld waarom dit land echt belangrijk is. De Utrechtse delegatie vertegenwoordigt Ierland.

The Voice of Ierland, maar dan zonder het gezang. Al ging het in de speeches vaak wel over zang, Ierse pubs, grote hoeveelheden bier en voetbalsupporters. In totaal werden er vijf korte speeches gegeven, die elk hetzelfde thema hadden, maar toch een andere kern. De een focuste zich op samenwerking, de ander op blijdschap en weer een ander op bekende Ieren. Toch was het onderwerp van één van de parlementariërs wel heel bijzonder. “Een van de kernwaarden van Ierland is; schud iedereen de hand.” Je zou denken dat dit vóór corona is geschreven, maar de desbetreffende parlementariër had de speech slechts twee minuten voor zijn optreden geschreven. Een knappe prestatie, al was er enig ongemakkelijk te voelen toen hij zei dat Ieren niet van afstand houden en dicht bij anderen staan.

Na al deze speeches moesten de kanshebbers de zaal verlaten en was het aan de rest om een winnaar te kiezen. Deze winnaar werd Marit Donker, wie u dus ook tijdens de Algemene Opening kan bewonderen met de winnende speech.

Na deze spannende strijd was de commissie nog steeds niet klaar. Er was namelijk nog iets te verdelen: de resolutiepitch. Een erg populaire prijs, want toen er om belangstellenden werd gevraagd schoten alle naambordjes de lucht in. Dit keer mochten de deelnemers niks voorbereiden. Een voor een moesten ze hun improvisatietalent en overtuigingskracht bewijzen aan de voorzitters in een pitch. Het onderwerp van de pitch was een ludieke stelling, namelijk dat pedofilie toegestaan moet worden. Een stelling die je normaal niet zou bedenken, maar nu moesten de deelnemers deze stelling in slechts één minuut verdedigen. Een onmogelijke taak lijkt het, maar toch lukte het een aantal deelnemers om de voorzitters te overtuigen. Het lastigste leek nog de uitspraak van het woord pedofilie. “Pedi, pidi, podo, pedofolie,” zei een gedelegeerde stotterend. Toch noemde voorzitter Lucas iedereen na afloop “focking goede sprekers,” waarna besloten werd dat Boris Vidra de resolutiepitch zou geven over een onderwerp waar hij het wél mee eens is. Althans, dat is de bedoeling.

Na afloop had de delegatie nog geen zin om weer formeel te worden en dwongen ze de voorzitters om ook deel te nemen aan de pitchwedstrijd. Dit keer verzonnen de deelnemers de ludieke stelling, die zelfs iets té informeel is om nu te benoemen. Al met al lukte het de voorzitters om iedereen aan het lachen te maken. “Ik weet dat jullie ons hierna nooit meer serieus gaan nemen,” zei voorzitter Sophie na afloop, “maar dat moet nu wel.” Dit werd grijnzend beantwoord door de delegatie: “Dat deden we toch al niet.”

Geen reactie's

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: